zakrzepowe zapalenie

Zależnie od wielu czynników, jak stopień ucisku na zatokę, złośliwość drobnoustrojów, stan ogólny chorego, zakrzep przyścienny może przez czas dłuższy pozostać zakrzepem nie zamykającym światła zatoki lub narastając wzdłuż zatoki i w kierunku jej światła może ją zamknąć zupełnie, powodując zmianę kierunku odpływu krwi żylnej w stronę przeciwną niż normalnie: Moment wtargnięcia drobnoustrojów do zakrzepu zależy od dynamiki stanu zapalnego ściany zatoki i ogniska okołozatokowego. Niejednokrotnie mały przyścienny zakrzep zostaje wcześnie zakażony, i przez czas dłuższy wysiewa drobnoustroje do krążenia, innym razem duży zamykający zakrzep przez czas dłuższy pozostaje jałowy, zwłaszcza na swoim obwodzie. Przedstawiony powyżej sposób nie jest jedynym w powstawaniu zakrzepu zatoki esowatej. W wielu przypadkach, zwłaszcza w przebiegu ostrego zapalenia ucha i wyrostka sutkowego, zakrzep tworzy się nie przez styczność ogniska ropnego ze ścianą zatoki (per contiguitatem), lecz przez zakrzepowe zapalenie większych lub mniejszych połączeń żylnych z błoną śluzową ucha środkowego, wpadających do zatoki przy zachowaniu ścian kostnych sąsiadujących z zatoką i przy niewielkiej ilości treści ropnej w wyrostku sutkowym. [przypisy: dieta w ciąży, ginekologia estetyczna, badanie neurologiczne ]