Zabieg odsloniecia opony twardej powinien byc dostatecznie rozlegly.

Zabieg odsłonięcia opony twardej powinien być dostatecznie rozległy. Rozszerzenie samoistnej przetoki w kości nie może zapewnić całkowitego wyleczenia. b. Nie zmieniona makroskopowo opona twarda w miejscu ropnia nie wyłącza głębokiego dalszego powikłania wewnątrzczaszkowego i w razie nieznacznych nawet objawów innych powikłań wewnątrzczaszkowych należy przy pierwszym zabiegu przygotować pole operacyjne do dalszych poszukiwań ogniska ropnego po drugiej stronie opony twardej, gdy tego zajdzie potrzeba. c. Read more „Zabieg odsloniecia opony twardej powinien byc dostatecznie rozlegly.”

Konczyne trzymamy przez 6 tygodni na podstawce

Rozpoczynamy ad przebicia kości piętowej gwoździem Steinmanna, a drugi gwóźdź wbijamy poprzez podstawy kości śródstopia, po czym napinamy kończynę w aparacie śrubowym zginając silnie przód stopy w dół i w bok; w czasie utrzymywania tego ustawienia polecamy zrobić natychmiast zdjęcia rentgenowskie w rzucie przednio-tylnym i bocznym. O ile nastawienie udała się, nakładamy opatrunek gipsowy bez podściółki, ujmujący kończynę od guzowatości piszczeli do końców palców, i przód stopy unieruchomiamy w zgięciu podeszwowym i pronacji; następnie nakładamy na końce gwoździ nasadki metalowe, które zagipsowujemy natychmiast, i rozcinamy opatrunek gipsowy na całej długości aż do skóry. Kończynę trzymamy przez 6 tygodni na podstawce, a po upływie tego czasu usuwamy opatrunek gipsowy oraz obydwa gwoździe, po czym sporządzamy odlew gipsowy na wkładkę, utrzymując piętę w ustawieniu pośrednim, a przód stopy: w miernej pronacji. Następnie nakładamy opatrunek gipsowy podudzia, który trzymamy przez 6 tygodni, a dalsze leczenie odbywa się w opatrunkach kleinowych, które zmieniamy co 3 tygodnie do chwili, gdy obrzęk ustąpi ostatecznie. Jeżeli nie unieruchomimy stopy przez 12 tygodni w opatrunku gipsowym marszowym, może dojść do wytworzenia się stopy płaskiej pourazowej. Read more „Konczyne trzymamy przez 6 tygodni na podstawce”

Wywód chorobowy i anatomia patologiczna

Wywód chorobowy i anatomia patologiczna. Przez długi czas hołdowano poglądowi Virchowa, który przypisywał chorobę rozprzestrzenieniu się nieżytu żołądka na dwunastnicę i stąd na drogi żółciowe. Odzwierciedleniem tego poglądu jest nazwa choroby żółtaczka nieżytowa (icterus catarrhalis). Według tej teorii żółtaczkę wywołuje przeszkoda w odpływie żółci wskutek obrzmienia błony śluzowej dwunastnicy na tle jej nieżytu oraz wskutek zatkania ujścia wspólnego przewodu żółciowego przez gęsty czop śluzowy. Dalsze dokładne badania przypadków żółtaczki nieżytowej nie stwierdziły przeszkód w drogach żółciowych ani ich rozszerzenia, które by przemawiało za istnieniem przeszkody. Read more „Wywód chorobowy i anatomia patologiczna”

Dyskusje w zespolach maja jeszcze i te zalete, ze umozliwiaja nauczycielowi stworzenie sytuacji uczenia sie, w której punktem centralnym jest raczej zespól niz nauczyciel

Dyskusje w zespołach mają jeszcze i tę zaletę, że umożliwiają nauczycielowi stworzenie sytuacji uczenia się, w której punktem centralnym jest raczej zespół niż nauczyciel. Znaczenie tego ukazują badania, przeprowadzone przez Everetta W. Bovarda Jr. , w których porównywał zastosowanie metod, ześrodkowanych wokół osoby prowadzącej klasę, z metodami, w których ośrodkiem jest zespół. Bovard stwierdził, że znacznie więcej wzajemnego oddziaływania było między członkami, przyjmującymi zespół jako swój ośrodek. Read more „Dyskusje w zespolach maja jeszcze i te zalete, ze umozliwiaja nauczycielowi stworzenie sytuacji uczenia sie, w której punktem centralnym jest raczej zespól niz nauczyciel”

Bauemfeind zlecil równiez dzieciom, aby zaznaczyly dotyczace ich pozycje W kwestionariuszu problemów osobistych

Bauemfeind zlecił również dzieciom, aby zaznaczyły dotyczące ich pozycje W kwestionariuszu problemów osobistych. Pozycjami, które zaznaczono najczęściej, były: Mam trudności ze skupieniem uwagi w klasie, Boję się, że zrobię błędy, Chciałbym mieć więcej opanowania, kiedy odpowiadam na lekcji. Jak widać, dla tych dzieci głównym źródłem kłopotów była sytuacja szkolna. Bauemfeind proponował, aby do programu szkolnego włączyć czynności pomagające w pokonywaniu trudności i zobowiązać nauczycieli do stawiania uczniom, kilka razy na tydzień, pytania: Jakie niektórzy z was mają trudności, o których chcieliby powiedzieć? Dyskusje mogą się wtedy obracać wokół różnych możliwych rozwiązań Zagadnień wysuniętych przez dzieci. Większość w ten sposób poruszonych zagadnień będzie dla wszystkich na tyle interesująca, że może posłużyć, jako podstawa ożywionej, przynoszącej satysfakcję dyskusji. Read more „Bauemfeind zlecil równiez dzieciom, aby zaznaczyly dotyczace ich pozycje W kwestionariuszu problemów osobistych”

Nauczyciel powinien podkreslic, ze na ten etap dyskusji przeznacza sie tylko piec minut

Nauczyciel powinien podkreślić, że na ten etap dyskusji przeznacza się tylko pięć minut. W tym okresie czasu nauczyciel przechadza się po klasie dopomagając uczniom, których bądź zaskoczyła nowa technika prowadzenia lekcji, bądź też którzy nie rozumieją, czego się od nich oczekuje. Nauczyciel ma również wtedy możność uzyskania niektórych informacji co do tego, jak się będzie prawdopodobnie rozwijać dyskusja, kiedy cała klasa złączy się ponownie w jeden wielki zespół. Może on również dowiedzieć się niejednego o swoich uczniach i o tym, jak się zachowają w małych zespołach. W swobodniejszej sytuacji. Read more „Nauczyciel powinien podkreslic, ze na ten etap dyskusji przeznacza sie tylko piec minut”