Mutacje somatyczne kalretikuliny w nowotworach mieloproliferacyjnych AD 9

Zgodnie z oczekiwaniami pierwotne zwłóknienie mielin było związane z krótszym czasem przeżycia w porównaniu z nadpłytkowością samoistną (współczynnik ryzyka zgonu, 7,1; 95% przedział ufności [CI], 4,9 do 10,2; P <0,001). Ponadto rodzaj zmutowanego genu miał niezależny wpływ na przeżycie. W porównaniu z chorymi z mutacją CALR pacjenci z mutacją JAK2 mieli wyższe ryzyko zgonu (współczynnik ryzyka, 3,1; 95% CI, 2,0 do 4,7; p <0,001), podobnie jak u osób z mutacją MPL (współczynnik ryzyka, 3,5; 95% CI, 1,8 do 6,7; P <0,001). Skumulowana częstość występowania zakrzepicy w nadpłytce zasadniczej została obliczona przy zastosowaniu podejścia konkurencyjnego ryzyka, 24 ze śmiercią z dowolnej przyczyny jako zdarzenie konkurencyjne; krzywe są pokazane na rysunku 4C, a dane są przedstawione w tabeli S8 w dodatkowym dodatku. Read more „Mutacje somatyczne kalretikuliny w nowotworach mieloproliferacyjnych AD 9”

Mutacje somatyczne kalretikuliny w nowotworach mieloproliferacyjnych AD 5

Chociaż większość z tych pacjentów miała niezmutowany ekson CALR 9, w sumie 3 pacjentów z RARS-T miało mutacje w CALR (Figura 1B), wszystkie z niezmutowanymi JAK2 i MPL (Figura 1C). Mutacje w genie kodującym czynnik splicingowy 3B, podjednostka (SF3B1) współwystępowały z mutacjami we wszystkich trzech genach. Spośród 524 zdrowych uczestników badania miał 3-bp usuwaną w ramce w CALR. Mutacje CALR i nowy peptyd C-końcowy w Mutant CALR
Figura 2. Read more „Mutacje somatyczne kalretikuliny w nowotworach mieloproliferacyjnych AD 5”

Ocena schematów antyretrowirusowych drugiej linii w terapii HIV w Afryce AD 3

Wszyscy pacjenci lub ich opiekunowie, w przypadku pacjentów w wieku poniżej 18 lat, wyrazili pisemną, świadomą zgodę. Badanie leczenia
Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: 1: 1, aby otrzymać inhibitor proteazy wzmocniony rytonawirem, lopinawir-rytonawir (w dawce 400 mg lopinawiru i 100 mg rytonawiru dwa razy na dobę), w połączeniu z dwoma lub trzema nowymi lub poddane recyklingowi NRTI wybrane bez genotypowania przez klinicystę leczącego (grupa NRTI); inhibitor proteazy w skojarzeniu z raltegrawirem (w dawce 400 mg dwa razy na dobę) (grupa raltegrawiru); lub sam inhibitor proteazy po indukcji raltegrawiru przez pierwsze 12 tygodni (grupa monoterapii). Hipoteza była taka, że kombinacja zawierająca raltegrawir byłaby lepsza niż kombinacja zawierająca NRTI i że monoterapia inhibitorem proteazy byłaby nie gorsza niż kombinacji zawierającej NRTI.
Randomizacja była stratyfikowana według centrum badania i liczby CD4 + (<200 komórek na milimetr sześcienny lub .200 komórek na milimetr sześcienny). Read more „Ocena schematów antyretrowirusowych drugiej linii w terapii HIV w Afryce AD 3”

Testowanie DNA na stołach multitarnych w badaniach przesiewowych jelita grubego i odbytnicy AD 8

W hipotetycznej populacji referencyjnej wynoszącej 10 000 osób, liczba osób, które zostałyby skierowane do kolonoskopii na podstawie pozytywnych wyników testu, wyniosłaby 1611 (16,1%) z badaniem DNA i 696 (7,0%) z FIT. Z pozytywnych wyników testu liczby, które byłyby postrzegane jako fałszywie dodatnie, wynosiłyby 1230 z 1611 (76,4%) z testami DNA i 468 z 696 (67,2%) z FIT. Z 8389 wyników negatywnych dla testów DNA, 442 (5,3%) byłoby postrzegane jako fałszywie negatywne, składające się z 5 nowotworów i 437 zaawansowanych polipów przedrakowych. Z 9304 negatywnych wyników dla FIT, 595 (6,4%) byłoby postrzegane jako fałszywie negatywne, składające się z 17 raków i 578 polipów przedrakowych. Read more „Testowanie DNA na stołach multitarnych w badaniach przesiewowych jelita grubego i odbytnicy AD 8”