Ocena schematów antyretrowirusowych drugiej linii w terapii HIV w Afryce

Skuteczność i działanie toksyczne nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI) są niepewne, gdy środki te są stosowane z inhibitorem proteazy w terapii drugiego rzutu w przypadku zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) w warunkach ograniczonych zasobami. Usunięcie NRTI lub zastąpienie ich raltegrawirem może przynieść korzyść. Metody
W otwartym badaniu w Afryce Subsaharyjskiej losowo przydzielono 1277 osób dorosłych i młodzieży z zakażeniem HIV, a leczenie pierwszego rzutu nie powiodło się otrzymaniem inhibitora proteazy wzmocnionego rytonawirem (lopinawir-rytonawir) oraz wybranych NRTI wybranych przez klinicystę (grupa NRTI, 426 pacjentów), inhibitor proteazy i raltegrawir w porównaniu przewyższającym (grupa raltegrawiru, 433 pacjentów) lub monoterapia inhibitorem proteazy po 12 tygodniach leczenia indukcyjnego raltegrawirem w porównaniu nie gorszym (grupa monoterapii, 418 pacjentów). Pierwotny złożony punkt końcowy, dobra kontrola zakażeń wirusem HIV, został zdefiniowany jako czas przeżycia bez nowych wydarzeń w fazie 4 Światowej Organizacji Zdrowia, liczba komórek CD4 + powyżej 250 komórek na milimetr sześcienny i miano wirusa mniejsze niż 10 000 kopii na mililitr lub 10 000 kopii kopie lub więcej bez mutacji oporności na proteazę w 96. tygodniu i analizowano je za pomocą imputacji danych (. 4%).
Wyniki
Dobrej kontroli choroby HIV osiągnięto u 60% pacjentów (średnia, 255 pacjentów) w grupie NRTI, 64% pacjentów (średnia, 277) w grupie raltegrawiru (P = 0,21 w porównaniu z grupą NRTI; nie wykazano raltegrawiru) i 55% pacjentów (średnia, 232) w grupie otrzymującej monoterapię (nie wykazano nieunośności monoterapii w oparciu o margines 10 punktów procentowych). Nie było istotnej różnicy w częstości występowania działań niepożądanych stopnia 3. lub 4. w trzech grupach (P = 0,82). Obciążenie wirusem było mniejsze niż 400 kopii na mililitr u 86% pacjentów w grupie NRTI, 86% w grupie raltegrawiru (p = 0,97) i 61% w grupie otrzymującej monoterapię (p <0,001).
Wnioski
W przypadku podawania z inhibitorem proteazy w terapii drugiego rzutu, NRTI utrzymywały znaczną aktywność wirusologiczną bez dowodów zwiększonej toksyczności i nie było korzyści z zastąpienia ich raltegrawirem. Kontrola wirusologiczna była gorsza w przypadku monoterapii inhibitorami proteazy. (Finansowane przez Partnerstwo w zakresie badań klinicznych w Europie i krajach rozwijających się i innych, EARNEST Numer kontrolowanych prób bieżących, ISRCTN37737787 i numer ClinicalTrials.gov, NCT00988039.)
Wprowadzenie
Podejście do zdrowia publicznego Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wraz z finansowaniem darczyńców na dużą skalę umożliwiło milionom dorosłych i dzieci w Afryce Subsaharyjskiej zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) w celu ratowania życia terapia antyretrowirusowa.2 Kluczową zasadą jest zastosowanie uproszczonych, wystandaryzowanych metod, które są możliwe na dużą skalę w ograniczonych zasobach, 1,3, w tym schemat pierwszego rzutu dwóch nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI) plus jeden -NRTI (NNRTI)
[przypisy: przegladarka skierowan, kalretikulina, miody polskie ]

Powiązane tematy z artykułem: kalretikulina miody polskie przegladarka skierowan