Ocena schematów antyretrowirusowych drugiej linii w terapii HIV w Afryce AD 7

Pierwotne i kluczowe drugorzędne wyniki skuteczności w 96 tygodniach. Prawidłową kontrolę choroby HIV (główny punkt końcowy) uzyskano u 60% pacjentów w grupie NRTI (przypisana średnia w oparciu o wielokrotne imputacje z 25 symulacji, 255 pacjentów), 64% w grupie raltegrawiru (średnia przypisana, 277 pacjentów) i 55% w grupie monoterapii (przypisana średnia, 232 pacjentów). Pacjenci otrzymujący raltegrawir, w porównaniu z tymi otrzymującymi NRTI, mieli nieistotny wzrost pierwotnego punktu końcowego o 4,2 punktu procentowego (95% przedział ufności [CI], -2,4 do 10,7, P = 0,21, nie wykazano wyższości). Pacjenci otrzymujący monoterapię inhibitorem proteazy, w porównaniu z tymi otrzymującymi NRTI, mieli nieistotny spadek pierwotnego punktu końcowego -4,4 punktu procentowego (95% CI, -111,2 do 2,4, nie wykazano nieporównywalności, ponieważ dolna granica przekraczała wcześniej określony margines 10 punktów procentowych) (tabela 2). Wyniki nie różniły się istotnie, gdy w analizie wykorzystano obserwowane dane bez imputacji (Tabela Podobne proporcje pacjentów (.90%) w trzech badanych grupach były żywe w 96. tygodniu bez nowych zdarzeń stopnia 4 według WHO (P = 0,73 dla porównania pomiędzy trzema grupami) (Tabela 2 oraz Tabela S11 i Rys. S1 w Dodatek dodatkowy). Po 96 tygodniach liczba CD4 + była wyższa niż 250 komórek na milimetr sześcienny w 251 z 381 pacjentów (66%) w grupie NRTI, 280 z 390 pacjentów (72%) w grupie raltegrawiru i 243 z 379 pacjentów (64%) w grupie otrzymującej monoterapię (p = 0,08 dla porównania między grupą NRTI a grupą raltegrawiru). Średni wzrost liczby CD4 + w tygodniu 96 był większy w grupie raltegrawiru niż w grupie NRTI (P = 0,05) (tabela 2 i fig. S2 w dodatkowym dodatku). Mniej pacjentów w grupie z monoterapią niż w dwóch pozostałych grupach spełniało kryterium dobrej kontroli choroby w odniesieniu do obciążenia wirusem (p <0,001 dla porównania między trzema grupami). Analizy wrażliwości wykazały podobne wyniki (tabele S5 i S7 w dodatkowym dodatku).
Ryc. 2. Ryc. 2. Tłumienie wirusa i oporność na lek w tygodniu 96. Panel A pokazuje odsetek pacjentów z różnymi poziomami supresji wirusa. Panel B pokazuje odsetek pacjentów z lekoopornością na średnim lub wysokim poziomie. Oporność na NRTI ogranicza się do leków pobranych podczas badania i wyklucza oporność na lamiwudynę lub emtrycytabinę. W dwóch panelach, pręty I i T wskazują 95% przedziały ufności. Wyniki w 48. tygodniu przedstawiono na rysunku S3 w Dodatku uzupełniającym.
Obciążenie wirusowe mniejsze niż 400 kopii na mililitr w 96. tygodniu odnotowano u 86% pacjentów w grupie NRTI w porównaniu z 86% w grupie raltegrawiru (bezwzględna różnica ryzyka, -0,1 punktu procentowego, 95% CI, -5,0 do 4,8; p = 0,97) i 61% w grupie otrzymującej monoterapię (bezwzględna różnica ryzyka, -24,7 punktu procentowego, 95% CI, -30,7 do -18,7, p <0,001) (tabela 2 i figura 2A) [przypisy: adapalen, dzianina dresówka, hurtownia tapicerska ]

Powiązane tematy z artykułem: adapalen dzianina dresówka hurtownia tapicerska