Mutacje somatyczne kalretikuliny w nowotworach mieloproliferacyjnych AD 9

Zgodnie z oczekiwaniami pierwotne zwłóknienie mielin było związane z krótszym czasem przeżycia w porównaniu z nadpłytkowością samoistną (współczynnik ryzyka zgonu, 7,1; 95% przedział ufności [CI], 4,9 do 10,2; P <0,001). Ponadto rodzaj zmutowanego genu miał niezależny wpływ na przeżycie. W porównaniu z chorymi z mutacją CALR pacjenci z mutacją JAK2 mieli wyższe ryzyko zgonu (współczynnik ryzyka, 3,1; 95% CI, 2,0 do 4,7; p <0,001), podobnie jak u osób z mutacją MPL (współczynnik ryzyka, 3,5; 95% CI, 1,8 do 6,7; P <0,001). Skumulowana częstość występowania zakrzepicy w nadpłytce zasadniczej została obliczona przy zastosowaniu podejścia konkurencyjnego ryzyka, 24 ze śmiercią z dowolnej przyczyny jako zdarzenie konkurencyjne; krzywe są pokazane na rysunku 4C, a dane są przedstawione w tabeli S8 w dodatkowym dodatku. Wśród pacjentów z niezbędną nadpłytkowością u osób z mutacją CALR występowało mniejsze ryzyko zakrzepicy niż u pacjentów z mutacją JAK2 (P = 0,003); nie stwierdzono istotnych różnic między pozostałymi podgrupami. Należy zauważyć, że podgrupa pacjentów z mutacją MPL była mała.
Analiza funkcjonalna mutacji CALR typu
Rysunek 5. Rysunek 5. Analiza funkcjonalna mutacji CALR typu 1. Panel A pokazuje żywotność komórek z mysiej linii komórek pro-B zależnych od interleukiny-3 (komórki Ba / F3) eksprymujących pusty wektor (białko o zielonej fluorescencji [GFP]), niezmutowaną CALR z GFP lub zmutowaną CALR z GFP. Żywotność oceniano po 72 godzinach w obecności wzrastającego stężenia interleukiny-3. I słupki reprezentują standardowe błędy. RLU oznacza względne jednostki luminescencji. Panel B pokazuje proliferację komórek Ba / F3 eksprymujących pusty wektor, nieumożliwiający CALR lub zmutowany CALR. Proliferację oceniano po 7 dniach pod nieobecność interleukiny-3. Panel C pokazuje aktywację przetwornika sygnału i aktywatora transkrypcji 5 (STAT5) w odpowiedzi na interleukinę-3. Komórki Ba / F3 eksprymujące pusty wektor, nieumożliwiający CALR lub zmutowany CALR hodowano przez 4 godziny w pożywce bez surowicy bez interleukiny-3, a następnie stymulowano przez 20 minut z interleukiną-3 w stężeniach 0,1 ng na mililitr i ng na mililitr, jak wskazano. Analizę Western blot przeprowadzono na lizatach komórkowych z przeciwciałami przeciwko fosforylowanym STAT5 (pSTAT5), STAT5 i CALR. Przeciwciało przeciwko dehydrogenazie gliceraldehydo-3-fosforanu (GAPDH) zastosowano jako kontrolę obciążenia. Panel D pokazuje barwienie immunofluorescencyjne CALR (czerwone) i kalneksyny, swoisty marker retikulum endoplazmatycznego (zielony) w ludzkich embrionalnych komórkach nerkowych nerki transfekowanych odpowiednimi konstruktami
[podobne: Fordanserki, promazyna, fitamina ]

Powiązane tematy z artykułem: fitamina Fordanserki promazyna