Mutacje somatyczne kalretikuliny w nowotworach mieloproliferacyjnych AD 2

Podczas gdy somatyczne mutacje JAK2 występują u niemal wszystkich pacjentów z czerwienicą prawdziwą, 9 około jedna trzecia pacjentów z niezbędną nadpłytkowością lub pierwotną mielofibrozą nie wykazuje żadnej mutacji w JAK2 lub MPL.7,8 Mutacje somatyczne w innych genach, takie jak TET2, 10,11 CBL, 12,13 EZH2, 14,15 DNMT3A, 16 i ASXL1, 17 są obecne w proporcji przypadków nowotworów mieloproliferacyjnych, ale mogą one współwystępować z mutacjami JAK2 i MPL i znajdują się w wszystkie rodzaje nowotworów szpikowych. Naturalna historia nowotworów mieloproliferacyjnych z chromosomem Philadelphia nie charakteryzuje się występowaniem powikłań zakrzepowo-zatorowych, ale także tendencją do progresji do bardziej agresywnej choroby, w tym mielofibrozy po policytemii vera lub nadpłytkowościowej zwłóknienia mielobakterii i ostrej białaczki szpikowej lub zapalenia Choroba stopnia 1. Postęp choroby związany jest zazwyczaj z nabywaniem mutacji somatycznych w genach kierujących odpowiedzialnych za ewolucję subklonalną.18-22 Jednak te zmutowane geny nie odgrywają głównej roli w patogenezie nadpłytkowości podstawowej lub pierwotnej zwłóknienia szpikowego z niezmutowanymi JAK2 i MPL. Przeprowadziliśmy sekwencjonowanie całego eksonu, aby zidentyfikować mutacje somatyczne odpowiedzialne za inicjację choroby w tych podgrupach nowotworów mieloproliferacyjnych.
Metody
Pacjenci i próbki
Badaliśmy pacjentów z nowotworami mieloproliferacyjnymi z chromosomem Philadelphia ujemnym, którzy byli obserwowani na Uniwersytecie Medycznym w Wiedniu w Austrii oraz Fondazione Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico Policlinico San Matteo w Pawia we Włoszech. Badanie zostało zatwierdzone przez komisję etyczną w każdej instytucji, a wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Genomowy DNA uzyskano z komórek jednojądrzastych szpiku kostnego, granulocytów krwi obwodowej lub próbek pełnej krwi. DNA kontrolne dla komórki macierzystej otrzymano z oczyszczonych immunomagnetycznie krążących komórek T.
Sekwencjonowanie całego egzamu
Sekwencjonowanie całego egzonu przeprowadzono u sześciu pacjentów z pierwotną mielofibrosą, którzy nie mieli mutacji w JAK2 lub MPL. Biblioteki genomowego DNA wytworzono z DNA granulocytów obwodowych (próbki nowotworu) i dopasowanego DNA limfocytów T CD3 + (próbki kontrolne) przy użyciu zestawu odczynników do pobierania próbek NEBNext DNA (New England BioLabs). Wzbogacanie całego eksomełu przeprowadzono przy użyciu zestawu SureSelect Human All Exon (Agilent Technologies) zgodnie z instrukcjami producenta. Biblioteki sekwencjonowano za pomocą systemu sekwencjonowania HiSeq 2000 (Illumina). Analiza danych jest opisana w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.
Ukierunkowane Resequencing i Mutation Screening
Badane regiony genomowe amplifikowano za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR)
[podobne: endometrioza operacja, USG genetyczne, ginekolog Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza operacja ginekolog Warszawa USG genetyczne