Objawy niestrawnosci, poprzedzajace zóltaczke

Objawy niestrawności, poprzedzające żółtaczkę, nie mają według Lewkowicza żadnego patogenetycznego znaczenia w jej powstaniu. Są one wyrazem ogólnego zakażenia koloidowego albo zajęcia zapalnego wątroby, żołądka, jelit i trzustki. Gośćcowe zapalenie wątroby może przebiegać jako sprawa klinicznie nieuchwytna albo jako sprawa bezżółtaczkowa, to znów jako ciężka choroba gorączkowa, połączona z mniej lub więcej gwałtownymi objawami niestrawności, wreszcie jako zapalenie przechodzące w ostry lub podostry zanik wątroby, wiodący do jej marskości objawy. W doświadczeniach na ludziach stwierdzono, że okres wylęgania w żółtaczce wirusowej A (od czasu zakażenia do pojawienia się żółtaczki, która jednak nie jest pierwszym objawem choroby) może trwać od 12 do 50 dni, a w postaci B od 56 do 180 dni. Obraz kliniczny ostrego miąższowego zapalenia wątroby jest zasadniczo ten sam, gdyż różnica zależna od przyczyny, dotyczy tylko niewielu szcze gółów (p. rozpoznanie różnicowe) ostre ropne zapalenie miąższowe wątroby rozpoczyna się najczęściej zaburzeniem żołądkowo-jelitowym l w postaci utraty łaknienia, nawet wstrętu do pokarmów, odbijania się, nudności, nieraz wymiotów, wzdęcia brzucha, biegunki lub zaparcia stolca. Tym dolegliwościom towarzyszą zazwyczaj bóle w prawym podbrzeżu czasami także w dołku sercowym, przeważnie tępe, ściskające, rzadko tyli o dochodzące do stopnia kolki, mianowicie wtedy, gdy nastąpi szybkie powiększenie wątroby. Nieraz chorzy uskarżają się także na ogólne osłabienie, bóle głowy, znużenie, czasami na gorączkę, bóle w mięśniach i stawach. Sami chorzy uzależniają powstanie choroby przeważnie od błędu dietetycznego. Nieraz jednak początkowe objawy są tak słabo wyrażone, że chory nie nadaje im żadnego znaczenia i za początek choroby uważa pojawienie się żółtaczki. [hasła pokrewne: nietrzymanie moczu, biedronka gazetka, Ginekolog Opole ]

Postac toksyczna ostrego miazszowego zapalenia watroby

Prócz postaci ostrego zapalenia miąższowego wątroby, powstającego przy zakażeniu zarazkami przesączalnymi, spostrzega się ostre zapalenie wątroby także jako jeden z objawów chorobowych w przebiegu różnych zakażeń ustroju pod wpływem działania zarazków chorobo twórczych lub wytworzonych przez nie jadów. Szczególnie silne uszkodzenie wątroby z następową żółtaczką cechuje choroby zależne od zakażenia krętkami, mianowicie chorobą Weila, gorączkę żółtą, dur powrotny, zakażenie kiłowe. Prócz tego omawianą postać spostrzega się w ostrym zapaleniu płuc z żółtaczką (pneumonia biliosa), a z innych chorób zakaźnych w posocznicy, zwłaszcza połogowej w zimnicy, rzadziej w durach rzekomych i brzusznym. Postać toksyczną ostrego miąższowego zapalenia wątroby mogą wywoływać zatrucia pokarmowe oraz jady wprowadzone do ustroju z zewnątrz lub powstające w nim samym. Zatrucia pokarmowe częściej wiodą, do łagodnej postaci choroby, natomiast zatrucie jadami wiedzie często do tzw. żółtaczki toksycznej zjadliwej (icterus toxicus malignus). Taką żółtaczkę zewnątrzpochodną (icterus to icus exogenes) wywołuje zatrucie fosforem, trującymi grzybami lub ślimakami, jadem niektórych żmij, nadto zatrucie zawodowe ołowiem,związkami anilinowymi, arsenowodorem, a także niektórymi lekami, zwłaszcza chloroformem, ewipanem, benzolem, wyciągiem paprotki samczej i in. Wśród żółtaczek tego pochodzenia szczególnego omówienia wymaga żółtaczka poarsenowa. Zdarza się ona w toku leczenia kiły i innych chorób salwarsanem, nowarsenobenzolem i innymi pochodnymi arsenu. Zdaniem nie których klinicystów żółtaczka poarsenowa zależy od bezpośredniego uszkodzenia komórek wątrobowych przez przetwór arsenowy. Inni natomiast utrzymują, że żółtaczkę wywołują jady powstające wskutek rozpadu krętków lub przypisują ją zmniejszeniu arsen oporności miąższu wątrobowego na wszelkie czynniki chorobotwórcze. Większa częstość żółtaczki poarsenowej u chorych na kiłę zależy prawdopodobnie od tego, że trujące działanie arsenu kojarzy się z uszkodzeniem miąższu wątrobowego już przez samo zakażenie kirowe. Miąższ wątroby staje się wskutek tego szczególnie wrażliwy na działanie przypadkowych zakażeń, wśród nich zarazkami przesączalnymi, pałeczkami okrężnicy, czy też jadów pochodzących np. z przewodu pokar mowego. [przypisy: ciemieniucha, badania genetyczne, Ginekolog Opole ]